Kort na de reformatie trouwde men 'voor den predikant'.

In het Brabant van voor de 17e eeuw was het Protestantisme de enige van overheidswege erkende religie. Dit was het gevolg van de (reeds in de middeleeuwen gestartte) reformatie. Hoewel na de reformatie vrijwel de gehele Brabantse bevolking Katholiek bleef, trouwe men hier en daar, al dan niet verplicht, voor de Gereformeerde predikant. Deze had in sommige gemeenten een deel van de overheidstaken toebedeeld gekregen, waaronder het sluiten van burgerlijke huwelijken. Hierin verving hij dus de Schepenbank.
Daarnaast sloot men als Katholiek ook het kerkelijk huwelijk in de Katholieke (schuil)kerk. Dit werd dan van overheidswege oogluikend toegestaan en meer als een prive aangelegenheid gezien. Katholieken hielden in deze eeuwen hun kerkdiensten in boeren huizen en schuren, omdat hun de kerken sinds de protestantisering van Nederland waren afgenomen.
De oude Parochie indeling bleef zelfs gehandhaafd. Nieuwe parochies werden gesticht en dit alles werd geleid door rondtrekkende geestelijken, vaak kloosterlingen.

Met veel plezier maken de beheerders van deze website gebruik van de mogelijkheden die het Internet tegenwoordig biedt. Genealogisch onderzoek, doorbladeren van archieven, het inzien van originele akten, etc... Het is allemaal mogelijk vanuit de luie stoel, op het Internet. In de stambomen die op deze website weergegeven worden zijn wel de gegevens van nog in leven zijnde familieleden opgenomen, maar deze worden niet zonder meer weergegeven. Meer hierover kunt u lezen in dit artikel. Desondanks is het en blijft het natuurlijk enorm interessant om te zien welke Tiggels er zoal rondhangen in Nederland. Een geweldig hulpmiddel daarbij is het zogenaamde 'sociale netwerk' Hyves.nl

Op de pagina http://van-tiggelen.hyves.nl/ hebben al ruim 30 Hyvers met de achternaam van Tiggelen zich aangemeld. De van Tiggelen Hyve maakt het dus enorm eenvoudig om met meer van Tiggelens in aanraking te komen. De bezoekers van de van Tiggelen Hyve hebben ook al een aantal interessante vraagstukken geplaatst op de pagina:

Er zijn bepaalde eigenschappen die opvallen waardoor in mijn familie met enige regelmaat gezegd wordt (vaak door de aanhang maar ook door onszelf): TIS EEN ECHTE TIGGEL!
Ik noem hier: zuinigheid en eigenwijs zijn.
Ikzelf (Rit@) heb daar natuurlijk geen last van
Hoe zit dat bij jullie?

Enkele antwoorden van andere bezoekers op deze vraag:

Marco: Rechtvaardig en geen blad voor de mond nemen zijn volgens mij wel echte "Tiggel" eigenschappen ...
Verder zijn "echte" Tiggels volgens mij ook allemaal tenger en pezig gebouwd, zie Adrie v. maar ook onze opa en daar de vader van...
Zelf heb ik meer invloed van het aangetrouwde (Nabben) qua uiterlijk ...

Anna: Veel gevoel voor rechtvaardigheid (en daarbij geen blad voor de mond nemen) en een flinke dosis eigenwijsheid, zijn ook in mijn tak van de Tiggels erg duidelijk aanwezig.
Daarentegen herken ik "tenger en pezig" totaal niet. Mijn vader en opa (en ook de rest van de familie) zijn eigenlijk aan de kleine kant met aanleg om wat dikker te worden.
Maar goed, iedereen krijgt ook wat van z'n moeder mee natuurlijk!

Het is bijzonder om te zien dat overeenkomsten niet alleen in de achternaam zitten. Als u of als jij geïnteresseerd bent om nog meer te weten te komen over de huidige generatie van Tiggelen, dan is het zeker de moeite waard om eens een kijkje te nemen op http://van-tiggelen.hyves.nl

noot: De beheerder van deze website (www.tiggelen.net) is nièt de beheerder van de Hyves pagina. Voor overige vragen over de van Tiggelen Hyves kun je dus het beste op Hyves.nl terecht!

De naam Beerschot roept, zeker in Belgie, diverse associaties met sportclubs, zoals Germinal Beerschot op. Een verband met de familie van Tichelen wordt echter niet zo vaak gezocht. Toch heeft de familie van Tichelen in de historie van Kiel en Beerschot de hand gehad in de het gebied rond de Beerschothof. De naam "Beverscot" komt voor het eerst voor in 1155 in een akte van Bisschop Nicolaas van Kamerijk, waarin wordt gezegd dat de gronden, aangeduid onder de naam "Terra de Beverscot cum mansis, pratis et pascuis" (met molens, weiden en weilanden) afgestaan werden aan de Nobertijner Kanunniken van de inmiddels afgebroken Abdij van Sint-Michiel. In de twaalfde eeuw richtte de heilige Norbertus in het zuiden de Sint-Michielsabdij op.

In 1161 vermeld een akte van de Graaf van "Terra de Bernescot cum mansis, pratis et pascuis" benaming die sindsdien de bovenhand kreeg. Die Bernescot omvatte een molen, verscheidene hoeven, weiden en weilanden, en een bebost gedeelte. Bernescot was gelegen tussen de Schelde, de Kronenburgstraat, de Kasteelpleinstraat, de Markgravelei en de grondgebieden van Wilrijk en Hoboken. Het noordelijk gedeelte van dat gebied heette "KYLE" het zuidelijk "BERNESCOT". Dit laatste was verdeeld in een laaggelegen terrein (gebroecte) waar vandaan komt Kielsbroeck en Hobooksbroeck en een bebost gedeelte; de Bernescoterhaghe.

Het zoeken naar voorouders en in geval van deze website het zoeken naar de familie van Tiggelen / van Tiggelen is een activiteit die in de loop der jaren al veel mensen heeft ‘aangestoken’ . Daarbij zaten dan zowel naamdragers als niet-naamdragers. De bronnen om uit te putten zijn dus zeer divers. Uit deze diversiteit blijkt ook wel dat het stamboom onderzoek niet altijd een exacte wetenschap is en een activiteit die feitelijk nooit ophoudt. Al in de jaren 60 van de 20e eeuw is er groot onderzoek gedaan naar de genealogie van de familie van Tiggelen en alle verbasteringen zoals van Tichelen, van Tichelt en Vertyghelt. Dit onderzoek kreeg in de jaren ’70, ’80 en ’90 nog een aantal enthousiaste vervolgen waarbij steeds takken van enkele tientallen tot zelfs honderden nieuwe van Tiggelens werden toegevoegd. Dankzij de digitale technologieën is bij de start van de 21e eeuw de stamboom in diverse varianten op het Internet gepubliceerd.

Op deze stambomen worden nog bijna wekelijks vernieuwingen en verbeteringen doorgevoerd. Ook vandaag de dag is er nog steeds een enthousiast team bezig met onderzoek. Dit wordt mede aangevoerd door het feit dat veel regionale archieven tegenwoordig op het Internet direct in te zien zijn. In deze archieven zijn dan gedeeltelijke transcripties of volledige digitale fotokopieën van diverse registers opgenomen. Dit maakt het onderzoek een stuk eenvoudiger, laagdrempelig en helpt de kwaliteit van de gegevens te verbeteren, doordat de originele akten ingezien kunnen worden. Een gezonde ‘infectie’ met het ‘genealogie-virus’ nestelt zich dan al snel bij een enthousiasteling en vormt een boeiende hobby.

Een paar herinneringen uit 1953 en later. De keuze is onvolledig, nogal willekeurig en anekdotisch maar wordt vast en zeker door anderen aangevuld of gecorrigeerd. Pa bijvoorbeeld classificeerde enkele details meteen in de categorie "Si Non Verum Bene Fictus Est". Een artikel geschreven door Kees van Tiggelen uit Etten-Leur.

Wie kent er in Wouw en omstreken niet café De Roskam, het monumentale witte pand gelegen aan de Bergsebaan, de oude weg van Wouw naar Bergen op Zoom? Het was op die weg, tot de ingebruikname van de A58 in december 1953 rond Wouw, behoorlijk druk. Van die drukte is gelukkig veel verdwenen en in het gezellige café is daar vandaag al helemaal niets van te merken.
Eigenlijk zou er als kop boven dit stukje moeten staan: "In gesprek met Leen Elst", want Willem onttrekt zich een beetje aan het gesprek dat ik op Goede vrijdag 9 april 2004 met hen had. Van hem hoefde die aandacht allemaal niet zo.