Op verzoek van de voorzitter van De Vierschaer, een toevallige ontmoeting bij de bank, daarna een telefonische afspraak, zit ik op een morgen in het voorjaar van 2006 in de gezellige bungalow bij Peet van Tiggelen aan de koffie. Tenminste dat dacht ik, maar de koffie viel wat tegen. Niet de kwaliteit van het ‘bakkie’, maar het tijdstip van inschenken liet wat op zich wachten. Bij binnenkomst, zo rond de klok van tien uur vroeg Peet of ik koffie wilde met een warm worstenbroodje en dat wilde ik natuurlijk wel. Zo tegen twaalf uur zei Peet met enige ontzetting: „We zijn de koffie vergeten” ! Het geeft wel aan wat een machtige verteller hij is. We hadden nog maar juist de oorlog achter ons gelaten en ik had de hele morgen met open mond naar hem zitten luisteren.