Artikelen

In gesprek met... Peet van Tiggelen - Het verenigingsleven na de oorlog

.
Gebruikerswaardering:  / 4
ZwakZeer goed 

 

Het verenigingsleven na de oorlog

Foto voor het huis in de Roosendaalsestraat.   v.l.n.r. Harrie Raats, Mina, de vader van Peet, PeetNiet alleen de politiek kwam weer op gang, ook het verenigingsleven werd nieuw leven ingeblazen. Het was een dynamische periode waarin veel tot stand werd gebracht. Peet nam met hart en ziel deel aan die tijd en hij was lid van zowat alle verenigingen in Wouw. De postduivenvereniging ‘De Luchtbode’ was een van de grootste verenigingen van Wouw. Peet werd er voorzitter en nam gelijk zijn oude schoolmakker Kees Suijkerbuik mee als penningmeester. Een grote klus was de samenvoeging van de duivenclub in Heerle en de club in Wouw. Er was zeker in die dagen ook al sprake van enige animositeit tussen de dorpen Heerle en Wouw. Toch lukte het Peet deze moeilijke klus in redelijke rust te klaren. Er werd wel eens hard gepraat tijdens de sporadische vergaderingen, maar alles werd in een constructieve sfeer afgewerkt. „Het waren makkelijke mensen”, zei Peet. Het werd anders toen hij door Piet Moerkens benaderd werd om voorzitter te worden van voetbalclub Cluzona. Peet was een voetballiefhebber, maar kwam relatief weinig bij Cluzona. R.B.C., dat was de club waar hij bijna wekelijks naar toe ging. Bij Cluzona wilde men hogerop en na overleg met zijn vrouw Marie besloot Peet de klus aan te nemen. Wat hij zag, waren voetballers met goede bedoelingen en voldoende aanleg, maar met te weinig technische bagage. Er kwam een nieuw bestuur en Peet volgde de nestor van Cluzona, bovenmeester Toon van Oers, op als voorzitter. Peet somde zonder problemen de namen van de mannen op die toen deel uit gingen maken van het nieuwe bestuur: Jantje Buysen (secure vakman en secure secretaris), zijn bijnaam was al snel ‘Jantje secuur’, Koos Verduin, Ludo Mattheeussens, Harry van Gastel, Jack Kerstens en Adrie Mens. Zijn contacten bij R.B.C. wendde hij aan om een goede trainer en jeugdtrainer aan te kunnen trekken. Na consultatie bij Kees Vermunt werd uiteindelijk René van den Boom aangetrokken voor de senioren. Het was zeker ook de verdienste van Paul Swaanen uit Nispen dat de leden van Cluzona voetbal leerden spelen. Het werd een glorietijd voor de club. Het succes bleef niet uit en de ene promotie volgde op de andere. In geen tijd promoveerde men van de onderafdeling naar de tweede klasse K.N.V.B. Ze bleven 7 jaar in die klasse spelen, „maar het was toch een beetje boven onze stand”, zei Peet. Het voorzitterschap van de voetbalclub was vele malen moeilijker dan bij de duivenclub, al keek Peet er met veel genoegen op terug. Zijn opvolger bij Cluzona was Gommert Jonkers die hem ook op het politieke vlak zou volgen.