Artikelen

De familie van Tichelen en de gebieden Beerschot en Kiel - Historie van Kiel en Beerschot

.
Gebruikerswaardering:  / 2
ZwakZeer goed 

 

Historie van Kiel en Beerschot

De naam "Kyle" (Kil-Kiel) duid op een rivierelleboog of waterdiepte, een doorvaart tussen twee zandbanken zoals die vaak ontstaan in bochten van een rivier. Het is niet uitgesloten dat de "Kyle" een kleine haven was, waar vroeger aangelegd werd door de inwoners van de streek.

Wie beweert dat Bernescot destijds gewoon een weide was op het Kiel slaat de bal mis. Het oorspronkelijke Kiel situeerde zich rond de Oever en de Sint-Jansvliet. Het 'Kil', schreef de vermaarde historicus Floris Prims in zijn Geschiedenis van Antwerpen, had als kern de huidige straat het Zand, waar toen het haventje 'Kyle' (Caloes voor de Romeinen) moet gelegen hebben. Het Kiel is altijd een verhaal apart geweest. Hoewel de wijk sinds eeuwen een deel van 't stad is, blijft het Kiel tot op vandaag van het stadscentrum van Antwerpen gescheiden. Vroeger door de eerste stadswallen en de vesting, nu door de Ring. En dan te bedenken dat de grenzen van de wijk ooit tot aan de Sint-Jansvliet en de Markgravelei liepen.

Oud-Kiel stadsdeel van de stad AntwerpenHet huidige "Kiel" (oranje). Dit gedeelte werd vroeger "Beerschot" genoemd. Het eigenlijke Kiel lag noordelijker. Het haventje "Kyle" en het "Kil of Kiel" lag aan de huidige St-Jansvliet. Het Kiel leidde eeuwenlang een zelfstandig bestaan. Pas in de helft van de zestiende eeuw werd de "heerlyckheid" een deel van Antwerpen. Maar zelfs onder Antwerps bewind leidde de wijk lang een eigenzinnig bestaan met een eigen schepenbank (college), een eigen rechtsspraak en talloze voorrechten. De Kielenaren hadden zelfs hun eigen galg, die op Hobokens grondgebied stond.

De naam "Bernescot" is een samenstelling van twee woorden. Berne (gevaar) en scot (schutting). Als berne bij gevolg gevaar en scot, schutting of afsluiting betekent, dan is het vanzelfsprekend dat Bernescot staat voor 'afsluiting tot afwering van het gevaar;. In het moerassig gedeelte werden kudden zwijnen gehoed. Die kudden hadden een schutting nodig om ze tegen gevaar te beschermen. Dit gevaar was niet denkbeeldig, want in het bebost gedeelte leefden beren, die de zwijnenkudden bedreigden. Vandaar dat men in het wapenschild van Beerschot een beer en drie eikels terugvindt.